Sime Bhoome - Durga Kharel

ए, सिमे-भूमे ! संसारै घुमेँ
भेटिन कोही पाउमा छुने
जो पनि ताप्छ बलेकै आगो
निम्छाको निम्ति कोही छैन रूने

माटो पनि छैन रे हक
पानीमा पनि ला' कै छन् रोक
निलेर हावा बाँचिन्न क्यारे
पेटमा बल्छ आगो झैँ भोक

जिन्दगी भा'छ पीरमा बाँकी
के गरुँ अब बाँच्नको लागि ?
सहने पनि सीमा त होला
रहेन ठाँउ भाग्नको लागि

बोलेन कोही तिमी त बोल
चिम्लेका आँखा अब त खोल
म भोकै पर्दा नसुन्ने देउता
कि, तिम्रो पनि आफ्नै छ मोल?

E, sime-bhume ! Sansarai ghume
Bhetina kohi pauma chhune
Jo pani tapchha balekai aago
Nimchhako nimti kohi chhaina rune

Mato pani chhaina re hak
Paanima pani la kai chhan rok
Nilera hawa bachinna kyare
Petma balchha aago jhai bhok

Jindagi bha'chha pirma baki
Ke garu aba bachnako lagi ?
Sahane pani sima ta hola
Rahena thanu bhagnako lagi

Bolena kohi timi ta bol
Chimleka aankha aba ta khol
Ma bhokai parda nasunne deuta
Ki, timro pani aaphnai chha mol?